براستى كه از بالاترين سرمايه‌هاى روحى و همچنين از بهترين داروهاى معالج بيماريهاى نفسانى است ؛ بيماريهايى كه باعث انحطاط انسان و افكندن ايشان در واديهاى مخوف زندگى مىباشد . ( 1 ) از سخنان دلاويز و تعليمات امام امام زين العابدين عليه السلام ، حكمتهاى پرارزش و تعليمات گرانقدر زيادى را از خود به يادگار گذاشته است كه از اطلاعات كامل او از واقعيّت زندگى و ژرفنگرى آن حضرت از شئون اجتماعى و آگاهى او از احوال و امور مردم حكايت مىكند ، كه در ذيل برخى از سخنان آن حضرت آمده است : ( 2 ) مذمت تكبّر امام عليه السلام ، تكبر را نكوهش و متكبّر را به خاطر داشتن اين خصلت بد سرزنش كرده است به خاطر اين كه تكبّر راهى است به سوى هر بدى و ريشهء همه رذايل است ؛ متكبّر هيچ كس را جز خود شايستهء زندگى نمىبيند و از اين رو به ظلم و تجاوز بر مردم اقدام مىكند . امام عليه السلام در اين باره مىگويد : « عجبت للمتكبر الفخور ، الذي كان بالأمس نطفة ثم هو غدا جيفة . » « تعجّب دارم از متكبّر لافزن كه ديروز آب گنديده‌اى بود و ديرى نمىپايد كه فردا مردارى مىشود ! » براستى شخص متكبّر كه به ديگران بزرگى مىفروشد و به خود مغرور است اگر اندكى در وجود خودش بينديشد و دربارهء آغاز پيدايش خود و سرانجام كارش فكر كند هرگز به ديگران فخرفروشى نمىكند و به مال و فرزندى كه دارد